Skóra

By | Listopad 19, 2015

Skóra jest polem pracy kosmetyczki. Jest ona nie tylko zewnętrzną .powloką naszego ciata, ale spełnia zdumiewająco wiele zadań, dlatego istotne jest rozumienie jej budowy i funkcji. Wiedza na temat skóry stanowi podstawę rzetelnego wykonywania zawodu, również dlatego, aby profesjonalnie odróżniać obiecujące cuda teksty reklam od rzeczywistych skutków zabiegów i preparatów kosmetycznych. Ważna jest także ogólna wiedza o najczęstszych chorobach skóry, ponieważ kosmetyczka częściowo także zajmuje się ich leczeniem (np. trądzik) i profilaktyką (zapobieganiem). Kosmetyczka dokonując oceny stanu skóry klientki bierze na siebie dużą odpowiedzialność związaną nie tylko z oceną granic możliwości swojego zawodu, ale także za informacje udzielone klientce.

Nie wliczając najgłębszej warstwy skóry, tkanki podskórnej, nasza skóra w najgrubszych miejscach (na wewnętrznej stronie dłoni i podeszwach) ma grubość zaledwie kilku milimetrów i te właśnie milimetry są tak istotne, pełnią bowiem ważne dla życia funkcje ochronne i obok innych narządów zmysłów stanowią kontakt z otoczeniem.

skoraSkóra – pole pracy kosmetyczki – składa się z trzech warstw: naskórka (epidermis), skóry właściwej (corium) i tkanki podskórnej (subcutis). Skóra o powierzchni ponad dwóch metrów kwadratowych jest jednym z większych narządów ludzkiego organizmu. Jest nie tylko zewnętrzną powłoką naszego ciata, ale stanowi również jego ochronę w kontakcie z otoczeniem.

Skóra składa się z trzech warstw, od wewnątrz są to: tkanka podskórna {subcutis), skóra właściwa (co-rium) i naskórek (epidermis). W piśmiennictwie specjalistycznym spotykamy różne określenia na poszczególne warstwy skóry: naskórek – epidermis, górna część – cutis, skóra właściwa – corium lub dermis, dolna część – cutis-, tkanka podskórna – hipodermis lub subcutis. Przedrostek „sub” oznacza w języku łacińskim pod, czyli pod spodem.

Skóra jest narządem biorącym udział w:

–    percepcji bodźców (receptory w skórze i naskórka),

–    termoregulacji ustroju,

–    mechanicznej osłonie,

–    biologicznej obronie,

–    melanogenezie (wytwarzaniu barwnika skóry),

–    resorpcji niektórych związków chemicznych,

–    gospodarce wodno-elektrolitowej,

–    gospodarce witaminowej,

–    gospodarce tłuszczowej.

Najważniejsze funkcje ochronne przed czynnikami fizycznymi i chemicznymi spełnia naskórek. Jest to zewnętrzna warstwa skóry utworzona z rogowaciejącego na powierzchni wielowarstwowego nabłonka. Ponieważ naskórek stale się złuszcza, dolna warstwa tworzy nowe komórki, które przechodzą przez kolejne warstwy, aby ostatecznie w postaci zrogowaciałej oderwać się od powierzchni. Proces ten od podziału komórek do ich złuszczenia trwa około czterech tygodni.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *