Mieszane zakażenia paciorkowcowo-gronkowcowe

By | Listopad 20, 2015

Mieszane zakażenia paciorkowcowo-gronkowcowe

Liszajec zakaźny (impetigo contagiosa). Charakteryzują go powierzchowne wykwity pęcherzowo-rop-ne, zasychające w miodowożółte strupy, występujące na skórze odsłoniętej, szczególnie twarzy w okolicy jamy ustnej i nosa, przez kilka dni. Zmiany częściej występują u dzieci. Leczenie polega na stosowaniu maści i aerozoli z dodatkiem antybiotyków oraz środków odkażających. Należy zlikwidować ogniska zakażenia w nosogardzieli i jamie ustnej.

Niesztowica (ecthyma). Na skórze kończyn, zwłaszcza dolnych, powstają liczne wykwity pęcherzowo-ropne, przekształcające się w owrzodzenia pokryte grubym, uwarstwionym strupem. Część zmian goi się przez bliznowacenie. Czynnikami sprzyjającymi są zaniedbania higieniczne, niedożywienie, ogólne wyniszczenie. Zmiany występują głównie u dorosłych. Leczenie obejmuje usunięcie czynników sprzyjających, podaje się ogólnie antybiotyki, leki wzmacniające i bodźcowe, tak jak w leczeniu czyraków. Miejscowo stosuje się aerozole i kremy przeciwbakteryjne z antybiotykami lub środkami odkażającymi.

Flegmona (ropowica) to ciężkie zakażenie tkanki łącznej skóry właściwej i tkanki podskórnej i często śródmięśniowej spowodowana przez gronkowce, a także – rzadziej – przez paciorkowce. Flegmona może powstać w następstwie urazów i operacji.

Wtórne zakażenia bakteryjne nazywane są nadkażeniami (superinfekcjami). Bardzo często w czasie trwania choroby skóry dochodzi do dodatkowego zakażenia bakteryjnego, gdy bariera naskórka jest uszkodzona. Może do tego dojść na skutek drapania się. Także pęknięcia między palcami występujące przy grzybicy stóp mogą stanowić wrota zakażenia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *